Statement tegen generatieve AI

Samenvatting / TL;DR: Nee, ik gebruik geen AI.

Er is al een hoop geschreven over generatieve AI (LLM’s), maar ik wil ook de bezoekers van deze site duidelijk maken wat mijn standpunt is. Ik beperk me hierbij tot de AI-modellen die tekst of afbeeldingen genereren, zoals ChatGPT, Gemini, Midjourney et cetera. Dat onderscheid is belangrijk om te maken, omdat het AI-landschap uit een grote hoeveelheid modellen bestaat met elk hun eigen sterktes en zwaktes. Mijn weerstand, als schrijver, zit hem in de dreiging die generatieve AI vormt voor de kunsten.

Punt één: Als jij niet de moeite neemt om je tekst te schrijven, hoef je ook niet te verwachten dat iemand de moeite neemt om je tekst te lezen. Ik ga als schrijver een bepaalde emotionele band aan met de lezer. Elke zin die jij leest, komt voort uit mijn creativiteit. Ik heb op de woorden gekauwd, ik heb delen weggelaten, herschreven, nog een keer aangepast. Dat is een menselijk proces en daar lees jij het eindresultaat van. Als een LLM een statistisch waarschijnlijke woordenreeks op papier knalt, is er geen sprake van een band. Zou je naar een museum gaan als je weet dat de schilderijen met enkele prompts zijn gegenereerd?

Punt twee: Generatieve AI modellen worden getraind met gestolen teksten en gestolen afbeeldingen. Mijn e-books zijn zonder mijn toestemming geschraapt. En met die van mij miljoenen andere. Dit is plagiaat. Simpel. Geen enkele auteur of kunstenaar krijgt hiervoor commissie. Dit zouden we niet moeten willen. Generatieve AI = diefstal. Je zou zelfs kunnen spreken van de grootste kunstroof in de geschiedenis.

Punt drie: Generatieve AI maakt je dommer. Nee, ik bedoel niet dat je IQ keldert (tenminste, dat is nog niet bewezen), maar regelmatig gebruik zorgt ervoor dat je minder je best doet om zelf oplossingen te bedenken. Je brein wordt daadwerkelijk minder actief als je een taak moet volbrengen met hulp van ChatGPT. En wat zou er gebeuren als je voor elke wissewasje je eigen denkvermogen uitbesteedt? Juist. Use it or lose it. Als scholieren een opstel moeten schrijven, gaat het niet om het eindproduct. Het gaat om de tussenstappen: het kritisch beoordelen van bronnen, het worstelen met zinnen, het bewaren van overzicht. Waardevolle vaardigheden die van pas komen in de rest van je leven.

Punt vier: Voorziet generatieve AI in een behoefte? Ik denk het niet. Een bevriende recruiter vertelde me dat alle sollicitatiebrieven op elkaar lijken en in gesprekken worden dezelfde ChatGPT-vragen gesteld. Niemand komt met iets unieks, waardoor niemand eruit springt. Het enige voordeel is dat hij snel weet wie wél zijn best gedaan heeft. Het internet wordt overspoeld met AI-gegenereerde meuk. Zit iemand te wachten op recepten die van geen kant kloppen? Of op onmogelijke foto’s? Ik niet.

Deze lijst zou nog een stuk langer kunnen zijn, want ik heb het nog niet eens gehad over de impact op het milieu of de greep van Silicon Valley-rijkaards op ons leven. Dat heb ik expres niet gedaan, omdat ik mijn statement de wereld in help vanuit mijn rol als schrijver. Hiermee wil ik duidelijk maken dat mijn teksten 100% voortkomen uit mijn fantasie. Ik heb ze zelf geschreven. Ik heb nog nooit gebruik gemaakt van AI en dat zal ik ook nooit doen.

Bedankt dat je tot zo ver hebt gelezen, mede-mens!

Liefs,
Frank


over de schrijveR

Frank Vork (1990) is een Rotterdamse schrijver die zich al jaren onderdompelt in de spannende wereld van thrillers, de heftige ontwikkelingen van romans en de bondige creativiteit van korte verhalen. Zijn eerste boek ‘De officier’ verscheen in 2008.

Schrijven is natuurlijk fantastisch, maar er zijn ook andere leuke dingen in het leven. Zo zijn er zijn partner, chocolade, de Dropkick Murphys en boeken van schrijvers als Ken Follett. Tussen de bedrijven door zorgen katten Abby, Bob en Ceesje voor de nodige afleiding.